Nasza galeria na Starówce w Warszawie jest czynna codziennie z wyjątkiem świąt od 11.00 do 19.00 i to jest nasze podstawowe miejsce sprzedaży.
Bardzo prosimy przed zakupem w naszym sklepie o sprawdzenie email lub telefoniczne czy przedmiot nie został ostatnio sprzedany w galerii i jest nadal dostępny.
Mundur Japoński z okresu II wojny światowej. Mundur w kolorze khaki ( ciemnej zieleni typowy pod koniec wojny), popularny wśród żołnieży przynależnych do Cesarskiej Armi Japońskiej, czyli podstawowej formacji wojska Cesarswta Japoni. Mundur typu 3, zaprojketowany w 1943 roku, posiada indentyczny krój do munduru typu 98 ( projekt 1938). Mundur charakteryzuje się czterema wewnętrznymi kieszeniami, z klapkami na guzik. Kołnierzyk w typie stójkowo-wykładanym. Ten model uszyty został z grubszej wełny, a guzki zostały wykonane z tworzywa sztucznego. Był to główny mundur polowy od roku 1943. Mundur zachowany w dobrym stanie.
3,500.00zł
Dostępność: 1 sztuka
Wysyłka w: 72 godzin
Mundur Typ 3 (lub San-shiki gun-i) był podstawowym mundurem polowym Cesarskiej Armii Japońskiej, wprowadzonym w 1943 roku. Jego wprowadzenie wynikało bezpośrednio z coraz trudniejszej sytuacji materiałowej Japonii w schyłkowym okresie II wojny światowej. Mundur miał charakter wzorca oszczędnościowego, stąd wiele uproszczeń w stosunku do swoich poprzedników.
Główne cechy i zmiany:
Materiały: Zastosowano tańsze i gorszej jakości materiały, takie jak grubsza, szorstka wełna lub mieszanki z bawełną oraz plastikowe guziki (często z widocznym szwem) zamiast metalowych. Często spotykane są też guziki z ciemnego brązu lub drewna.
Krój i konstrukcja: Ściśle zachowano identyczny krój z bardzo dobrze ocenianego, wysokiej jakości munduru Typ 98 z 1938 roku. Oznacza to, że był to nadal mundur jednorzędowy, zapinany na pięć guzików.
Kolorystyka: Charakteryzował się ciemnozielonym („butelkowym”) kolorem (nazywanym shin-gun, czyli „nowy kolor mundurowy”), który zastąpił wcześniejszy, bardziej brązowo-oliwkowy odcień (koku-gun). Tkanina często była niskiej jakości, szybko blakła i mechaciła się.
Detale:
Posiadał cztery wewnętrzne kieszenie z klapkami (dwie na piersi, dwie w pasie).
Wykładany kołnierz z wykładką w kolorze munduru (w Typ 98 wykładka była często w kontrastowym, jasnozielonym kolorze).
Uproszczenia: Widoczne są liczne ślady oszczędności – mniej staranne szwy, często brak obszycia otworów na guziki, gorsze wykończenie dziurek na paski ekwipunku (np. na łopatkę). Paski podtrzymujące pas główny były często naszywane bezpośrednio na tunikę, a nie przyszywane do wewnętrznej podszewki.
Oznaki stopni: Naszywki stopni wojskowych (nori-ittōshō itd.) były haftowane na zielonym, a nie na czerwonym (piechota) czy innym tle, co było kolejnym uproszczeniem.
Ewolucja i znaczenie:
Mundur Typ 3 symbolizuje postępującą degradację zaopatrzenia Cesarskiej Armii Japońskiej. Mimo zachowania eleganckiego kroju z Typ 98, jego wykonanie i materiały były dalekie od ideału. W późniejszych latach produkcji (1944-45) jakość była jeszcze niższa, a mundury często szyto lokalnie z dostępnych materiałów, prowadząc do licznych wariantów. Był to ostatni regulaminowy mundur polowy armii japońskiej, używany masowo aż do kapitulacji w 1945 roku.
Mundur ten, wraz z charakterystycznym hełmem, stał się ikonicznym wizerunkiem japońskiego żołnierza okresu wojny na Pacyfiku, kojarzonym z fanatycznym i zaciętym oporem na wyspach Pacyfiku, w Birmie czy Chinach.
